Η σοφία της ψυχής ...

" … Αν δεν κτυπούσανε τα κύματα εκείνους τους βράχους στ' ακροθαλάσσι, δε θα καμάρωνες το σχήμα τους.
Έτσι δεν είναι;
Στοιχίζει ακριβά η πείρα, αγόρι μου ...
Στοιχίζει πανάκριβα η σοφία της ψυχής. Γιατί η σοφία του μυαλού είναι άλλο πράμα. Την αποκτά κανείς με τη γνώση. Τούτη δω που σου λέω, η σοφία της ψυχής, αποκτιέται μόνο με πόνο. Κάποιες στιγμές αναρωτιέμαι αν αξίζει τον κόπο.
Δεν ξέρω ... Άντε βάλε τσίπουρο ... Σαν το νερό πάει το άτιμο…

Κάποτε πίστεψα κι εγώ όπως πολλοί άλλοι, πως θα ' φτιαχνα από την αρχή τον κόσμο. Τα' δωσα όλα. Δεν κράτησα ουτ' ένα ψίχουλο για τον εαυτό μου. Γιατί έτσι είμαι γω, π ' ανάθεμά με. Ή αδειάζω το ποτήρι μου ή δεν το λερώνω καθόλου. Δεν έγινε τίποτα. Ο κόσμος στο χειρότερο πάει.
Και ξέρεις ποιό είναι το παράξενο;
Δεν αισθάνομαι χαμένος . Προδομένος .

Προσωπική υπόθεση, φίλε, η δικαίωση .
Καθένας χαράσει με το σουγιαδάκι του ένα σήμα στο δέντρο της ζωής. Είναι μερικοί, που χαράσοντας αυτό το σήμα, τους ξεφεύγει το μαχαίρι και πληγώνονται. Είναι γιατί ήταν πολύ παθιασμένοι εκείνη τη στιγμή. Είναι γιατί τρέμανε τα χέρια τους από τα πολλά όνειρα. Είναι γιατί τα μάτια τους είχαν θαμπωθεί από την ομορφιά του κόσμου.

Ε! Δεν έπαψε και η γη να γυρίζει. Ε; …"

Το χρώμα του φεγγαριού

Αλκυόνη Παπαδάκη

Το ουσιαστικό είναι αόρατο στο μάτι .

Υπήρχε ένα μικρό αγόρι που ζούσε πάνω σε ένα αστέρι . Πάνω σε αυτό το αστέρι δεν υπάρχει τίποτε άλλο εκτός από ένα μεγάλο δέντρο και δυο ηφαίστεια. Το αγόρι είναι ένα πολύ λεπτό, ευαίσθητο και καταπληκτικό παιδί. Παραδείγματος χάρη αγαπάει τα ηλιοβασιλέματα , γιατί είναι όμορφα και λυπητερά.
Μια μέρα φτάνει στον πλανήτη ένας σπόρος και το παιδί τον παρατηρεί να μεγαλώνει και να γίνεται τριαντάφυλλο. Παρακολουθεί με πάθος την άνθηση του , μέχρι που γίνεται ένα υπέροχο λουλούδι, μα εκτός από όμορφο γίνεται και ματαιόδοξο (όπως συμβαίνει συχνά με τα όμορφα πράγματα ) . Έτσι όλο καμαρώνει τον εαυτό του και λέει , «Προστάτεψε με από τον ήλιο , προστάτεψε με από τον άνεμο» και τον τρελαίνει κυριολεκτικά , μέχρι που το αγόρι βλέπει ότι δεν καταλαβαίνει καθόλου το λουλούδι του . Φεύγει λοιπόν και πετάει σε άλλους πλανήτες για να μάθει για την αγάπη , την ζωή και τους ανθρώπους . Στη γη συναντάει μια αλεπού , και η μικρή αλεπού λέει στον μικρό πρίγκιπα «Εξημέρωσε με» . Ο μικρός πρίγκιπας της λέει « Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό, πες μου τι σημαίνει» . Η αλεπού τότε του λέει πώς να κάνει σχέσεις με τους ανθρώπους . Να τους γνωρίσει και να τους νοιάζεται . Ο μικρός πρίγκιπας της λέει « Αν σε εξημερώσω , να θυμάσαι πως δεν μπορώ να μείνω μαζί σου πολύ καιρό . Πρέπει να φύγω .» Και η αλεπού του απαντάει « Όταν φύγεις, θα στενοχωρηθώ πολύ και θα κλάψω» . Τότε ο πρίγκιπας την ρωτάει « Μα γιατί θέλεις τότε να σε εξημερώσω , αφού αυτό θα σε κάνει να υποφέρεις ;» Και η αλεπού του απαντάει « Επειδή έχουν τέτοιο χρώμα τα σταροχώραφα» . Ο πρίγκιπας της λέει «Δεν καταλαβαίνω» ….. «Δεν τρώω ψωμί . Το σιτάρι δεν μου χρειάζεται σε τίποτε . Τα σταροχώραφα δεν έχουν να μου πουν τίποτε . Και αυτό είναι θλιβερό . Εσύ όμως έχεις μαλλιά με ολόχρυσο χρώμα . Σκέψου όταν θα με εξημερώσεις . Το σιτάρι , που είναι κι αυτό χρυσό , θα μου φέρνει πίσω τη δική σου σκέψη . Και θα κάθομαι ν ‘ακούω τον άνεμο μέσα στα σταροχώραφα ….»
Έτσι λοιπόν ξεκίνησε το τελετουργικό της εξημέρωσης που είναι το όμορφο τελετουργικό ανοίγματος στον άλλο. Έτσι ο μικρός πρίγκιπας εξημέρωσε την αλεπού. Και όταν έφτασε η ώρα για την αποχώρησή του … «Α , τώρα θα κλάψω» είπε η αλεπού . « Εσύ φταις» της είπε ο μικρός πρίγκιπας «Ποτέ δεν θέλησα να σε πληγώσω. Εσύ ήθελες να σε εξημερώσω …»
«Ναι έτσι είναι» είπε η αλεπού . « Μου έκανε καλό, εξαιτίας του χρώματος των σταροχώραφων» και μετά πρόσθεσε « Πήγαινε κοίταξε τα τριαντάφυλλα. Θα καταλάβεις τώρα ότι το δικό σου είναι μοναδικό στον κόσμο . Μετά έλα ξανά να με αποχαιρετήσεις και θα σου χαρίσω ένα μυστικό» . Ο μικρός πρίγκιπας έφυγε για να κοιτάξει τα τριαντάφυλλα « Δεν είσαστε ίδια με το δικό μου τριαντάφυλλο» είπε «Δεν είσαστε ακόμη τίποτε . Κανείς δεν σας έχει εξημερώσει και δεν εξημερώσατε κανέναν» Είσαστε σαν την αλεπού μου όταν την πρωτοσυνάντησα . Ήταν μια αλεπού μόνο ανάμεσα σε χιλιάδες άλλες . Τώρα όμως για μένα είναι μοναδική σε ολόκληρο τον κόσμο» και τα τριαντάφυλλα δεν ήξεραν τι να πουν . «Είσαστε όμορφα , αλλά είσαστε άδεια .» Γύρισε πάλι να δει την αλεπού « Αντίο» της είπε . «Αντίο» , είπε η αλεπού . « Και τώρα θα σου πω το μυστικό μου , ένα πολύ απλό μυστικό . Μόνο με την καρδιά μπορεί να δει κανείς σωστά . Το ουσιαστικό είναι αόρατο στο μάτι» .
« Το ουσιαστικό είναι αόρατο στο μάτι» επανέλαβε ο μικρός πρίγκιπας για να μην το ξεχάσει . « Το ουσιαστικό είναι αόρατο στο μάτι ….» .

Ένα παραμύθι ...

Ήταν κάποτε ένας νέος που κάθε βράδυ που ξάπλωνε, μετρούσε τ' αστέρια και αποκοιμόταν μετρώντας. Κάθε βράδυ λοιπόν στον ύπνο του έβλεπε μια πολύ όμορφη κοπέλα.

Και κάθε πρωί ο νέος την έψαχνε.

Έψαχνε να τη βρει ...

Μέχρι που μια μέρα αποφάσισε ότι δεν του έφτανε η μέρα για να ψάχνει, αλλά χρειαζόταν και τη νύχτα. Άρχισε λοιπόν να ψάχνει όλη μέρα, όλη νύχτα, όλες τις μέρες. Οι μέρες έγιναν μήνες και οι μήνες χρόνια. Ο νέος όμως, αφού δεν ξάπλωνε μετρώντας τ' άστρα δεν τη θυμόταν και δεν ήξερε που να ρωτήσει. Ρωτούσε απλώς για την πιο όμορφη γυναίκα σε κάθε μέρος που πήγαινε και ο κόσμος του έδειχνε την όμορφη της περιοχής Καμιά όμως δεν του θύμιζε τη δικιά του.

Συνέχιζε ωστόσο να περπατάει και να ψάχνει ...Πέρασε χώρες και χωριά και πολιτείες και δάση, μέχρι που έφτασε σε μια χώρα όπου οι άνθρωποι έφτιαχναν τα σπίτια τους με γυάλινη στέγη κι έτσι ο νέος κοιμήθηκε μετρώντας τ' άστρα και την είδε ξανά στον ύπνο του. .Συνάμα συνειδητοποίησε πως τόσο καιρό Την έψαχνε χωρίς αποτέλεσμα. Πείστηκε πως ήταν καιρός να σταματήσει. Έτσι αποφάσισε να μη ξαναμετρήσει τ' άστρα.

Το άλλο πρωί ψάχνοντας για φαΐ και όχι για την Πεντάμορφη των ονείρων του ο νέος γνώρισε μια υπηρέτρια, όμορφη και πολύ ευγενική μαζί του. Σκέφτηκε ότι Της έμοιαζε. .Κι έτσι παντρεύτηκαν ...

Πέρασε ο καιρός και τα χρόνια. Ο νέος είχε κάνει οικογένεια κοντά στην αγαπημένη του και είχε ξεχάσει την όμορφη άγνωστη. Κάτι όμως είχε αρχίσει να τον βασανίζει τον τελευταίο καιρό. Σκέφτηκε να ξαναμετρήσει τ' άστρα και το έκανε. Όμως, επειδή ήταν με άλλη γυναίκα, δεν Την είδε. .Εγκατέλειψε λοιπόν την ίδια νύχτα γυναίκα και παιδιά και συνέχισε το ταξίδι που είχε αφήσει για χρόνια, αρχίζοντας το ψάξιμο για μια ακόμη φορά..

Εκείνη. .Τη Νεράιδά του..

Που ήταν όμορφη σαν γοργόνα και γλυκιά σαν άγγελος..

Έφτασε λοιπόν σε μιαν άλλη χώρα, όπου και γινόταν ένας διαγωνισμός .Επειδή η πριγκίπισσα ήταν εγωίστρια και κακιά, ο πολυχρονεμένος βασιλιάς πατέρας της, έψαχνε κάποιον που θα την έκανε καλή και πονόψυχη. Πολλά βασιλόπουλα είχαν πάει και πολλοί ευγενείς και άρχοντες είχαν προσπαθήσει να την αλλάξουν, χωρίς επιτυχία.

Ο νέος, όταν ήταν η σειρά του να προσπαθήσει, μην έχοντας τι να κάνει, της είπε την ιστορία του. Απ' το ότι κάθε βράδυ αποκοιμιόταν βλέποντας τ' αστέρια και μαζί τους μια κοπέλα και κάθε πρωί την έψαχνε, αλλά ποτέ δεν τη βρήκε, μέχρι που έφτασε στη χώρα της πριγκίπισσας. .Αυτή συγκινήθηκε και μαλάκωσε η ψυχή της. Είπε στο νέο λοιπόν να κοιμάται μαζί της για να μετρούν μαζί τ' άστρα. Ο νέος, σταμάτησε για άλλη μια φορά να βλέπει την αγγελική μορφή Της. Ξυπνώντας, είδε την πριγκιποπούλα να κοιμάται. Κι ήταν όμορφη, πανέμορφη. Για μια στιγμή του πέρασε απ' το μυαλό ότι ήταν Αυτή..

Την παντρεύτηκε λοιπόν. Οι γάμοι τους κράτησαν μέρες πολλές, βδομάδες. Ο νέος έγινε βασιλιάς της χώρας και η πριγκίπισσα στέφθηκε βασίλισσα. Πέρασαν έτσι πολλά χρόνια. Μέχρι που ο νέος, έφυγε για μια εκστρατεία της χώρας του. Κοιμισμένος ένα βράδυ, στο μέρος που είχαν κατασκηνώσει, κάτω απ τον έναστρο ουρανό, Την είδε. Και την είδε να τον φωνάζει, να τον ζητά απεγνωσμένα. Δεν άντεξε άλλο. Τράβηξε το σπαθί του και αυτοκτόνησε.

Κανείς δεν κατάλαβε πως πέθανε ο βασιλιάς εκείνο το βράδυ. Η τελετή της κηδείας έγινε γρήγορα και μετά από λίγο το θέμα έληξε. Η βασίλισσα παντρεύτηκε άλλον και ο παλιός βασιλιάς ξεχάστηκε.

Κι όμως στο κοιμητήριο, μια κοπέλα τριγύριζε για μέρες τον τάφο. .Και καθόταν εκεί το βράδυ. Ήταν όμορφη σαν γοργόνα και γλυκιά σαν άγγελος. Μέχρι που ένα πρωί τη βρήκαν νεκρή δίπλα στον τάφο του, μ' ένα μαχαίρι μπηγμένο στο στέρνο. Ήταν Εκείνη.. Είχε πάει να τον συναντήσει σε μια άλλη ζωή..

Οι θεοί όμως τους λυπήθηκαν και τους έκαναν δυο αστέρια. Δυο αστέρια που είναι πολύ κοντά το ένα στο άλλο, αλλά το ένα δε φτάνει ποτέ το άλλο.. Προσπαθούν και τα δύο, αλλά ποτέ δεν τα καταφέρνουν. Έτσι έμειναν αθάνατοι ,για να θυμάται ο κόσμος την ιστορία τους. Τα βράδια κοιτιούνται και δε χορταίνει ο ένας τον άλλο..

Έτσι ο επόμενος που θα μετρά τ' αστέρια κάθε βράδυ θα τους βλέπει και θα μετρά δυο αστέρια παραπάνω..